Vr 16 Oktober Dag 38 Dat ik onderweg ben
| We vliegen naar het Mulu park |
Als je uit het raam kijkt zie je alleen maar palmolieplantages, daar was vroeger eens het oerwoud, uit de lucht zie je toch dat er driftig gekapt wordt en dat overal zandwegen ergens naar toe gaan, maar gelukkig zie je daarna onafgebroken oerwoud totdat je op het vliegveld van Mulu land.
Wordt afgehaald door mijn gids Andy voor de komende dagen. Met een busje reiden we naar de lodge waar we 1 nacht blijven slapen krijg een 2 persoonskamer met badkamertje, daarna lunch en na de lunch
gaan we de eerste twee grotten bekijken.
| Hier slapen wij |
| Wij krijgen uitleg wat we allemaal gaan doen |
| We gaan met een bootje |
Mulu is de toegang tot het grootste natuurreservaat dat zijn naam te danken heeft aan de 2376 hoge berg Gunung Mulu. Het park is wereld beroemd om zijn grootste kalkstenen grottenstelsel ter wereld. Het bevat ook alle typen bos wat op Borneo voorkomt op de 52866 ha van het park zijn al meer dan 20.000 diersoorten en 3500 plantensoorten gevonden.
| Andy onze gids voor de komende dagen |
| Zoekplaatje |
Eerst bezoeken we de Lang's Cave hier komen heel mooie kalksteen formaties voor, na deze grot bezoeken we de Deer Cave, deze grot heeft de grootste doorgang ter wereld van 2,2 kilometer lengte en 220 meter hoog. In het kalksteen zie je een afbeelding van Abraham Lincoln
aan het einde van de grot is een stuk ingestort wat nu begroeid is en dat heet de Garden of Eden. Er leven in deze grotten een soort wormen als je ze oppakt gaan ze gloeien net als vuurvliegjes. Daarna gaat het terug want we willen nog zien hoe de vleermuizen naar buiten komen, er zijn in deze grotten ongeveer 2 tot 3
| Hier komen de vleermuizen uit de grot |
| Hier vliegen ze |
miljoen ze eten ongeveer 15 ton op een avond aan insecten op en kunnen een snelheid van 100 kilometer per uur bereiken en een hoogte van 3 km. Ze cirkelen in de opening van de grot langzaam omhoog tot de groep groot genoeg is en dan vertrekken ze in een grote zwerm het binnenland in een erg mooi gezicht. Ze vliegen soms wel 80 kilometer ver weg sommige gaan helemaal tot aan de kust dit hebben ze kunnen zien door hun uitwerpselen te onder zoeken. Daarna op een holletje terug want er komt een tropische bui aan gelukkig op tijd terug daarna avondeten en vroeg naar bed, vannacht kwam het met bakken naar beneden.
Za 17 Oktober Dag 39 Dat ik onderweg ben
Na het ontbijt gaat het met nog 4 personen de Clearwaterrevier omhoog, onze rugzakken die gaan ook vast mee. Onderweg doen we nog een dorpje van de Penang aan die ook aan crea doen niets gekocht. Hierna verder met de boot de rivier op naar de Wind Cave en de Clearwater Cave, liggen bijna naast elkaar.
| Ons pad |
Van de Clearwater Cave is ongeveer 129,5 kilometer onderzocht de rest moet nog onderzocht worden. In deze grot kan je ook een bad in de ondergrondse rivier nemen dan wordt je meteen een jaar jonger zeggen ze, geloof er niet zo in dan had de cosmeticaindustrie de hele grot en rivier al opgekocht. Maar Andy onze gids springt erin met veel geplons.
Deze grot werdt eerst in 1988 ontdekt. Hier vlakbij ligt ook de Sarawak kamer de grootste natuurlijke kamer van de wereld hij is 600 meter lang en 450 meter breed en 100 meter hoog.
Er wordt gezegd dat er makkelijk 40 stuks 714 jumbo vliegtuigen vleugel aan vleugel en 8 neus aan neus erin kunnen, jammer genoeg mogen wij er niet in te gevaarlijk, instortings gevaar.
Hierna lunch en dan met de longboat de rivier 1 uur omhoog,
| Moeten nog 2 uur lopen |
| Harry op de brug |
| De brug waar we over moesten |
we hebben geluk dat het water hoog staat zo kunnen we de stroomversnellingen gemakkelijk passeren zonder uit de boot te moeten tot ons vertrekpunt richting Camp 5.
De trail naar Camp 5 is ongeveer 8,8 km lang dwars door het oerwoud een mooie tocht, maak weinig stops als je stilstaat komen allemaal insecten op je af want je stinkt verschrikkelijk naar zweet en ze zijn gek op je zout. Om 13.30 begonnen te lopen, kom om 16.03 in Camp 5 aan. Krijgen een soort zaal toegewezen waar we slapen op een verhoging, hierop
| Mijn slaapplekje |
| Hier koken de gidsen voor hun groep |
| Mijn reisgezelschap |
Na het avondeten een biertje gedronken met de groep, bier kost hier RM 15,00 ongeveer 3 euro softdrinks zijn goedkoper 1 euro er is hier ook stroom. Vroeg naar bed want morgen krijgen we een zware dag. Camp 5 ligt erg mooi aan een rivier je kan ook in de rivier badderen.
Zo 18 Oktober Dag 40 Dat ik onderweg ben
Vandaag om 5.00 uur opgestaan we gaan de Pinnacles beklimmen, dit is een soort bos van hele scherpe limestone naalden een soort rots erg scherp ben er zelf achter gekomen toen ik uitgleed. Om 5.30 ontbijt, Mie met pannenkoeken en om 6.00 gaan we lopen in de schemering ik heb bijna 3 liter water bij me, achteraf nog te weing. De tocht is ongeveer 2,4 kilometer, alleen maar omhoog.
| Als je bij dit bord na 11.00 uur aankomt mag je niet verder |
| Hier gaat het omhoog |
| Ik was op tijd |
| Gaat lekker omhoog |
| Ik heb het gehaald |
| De Pinnacles |
De weg is erg steil. Na 900 meter onze eerste rust de Mini-Pinnacles hier kan je nog beslissen om terug te gaan maar we gaan met ze'n zessen door. Daarna gaat het verder omhoog tot we een bord bereiken waarop staat als je dit niet voor 11.00 uur gehaald hebt dat je dan terug moet anders redt je het niet voor donker om beneden aan te komen twee van onze groep hebben al afgehaakt zijn terug gegaan, kramp in de knieen gekregen. We komen om 9.30 uur bij het bord aan dus ruim op
| Allemaal op de foto |
tijd, daarna gaat het over ladders, planken en touwen waar je aan vast kan houden of omhoog trekken naar de top waar we om 10.30 uur aankomen de top heet Low Peak van Gunung Api en is 1175 meter hoog.. Je moet geen hoogte vrees hebben als je hier aan begint. Jammer genoeg was het een beetje mistig , groepsfoto's gemaakt en daarna moesten we van Andy om 11.15 weer naar beneden. Omhoog hadden we ongeveer 4 1/2 uur nodig maar naar beneden een stuk langer je ziet soms niet waar je je voeten moet neer zetten en je begint het in je knieen te voelen en de stenen waren erg glibberig. Bij de mini-Pinnacles hadden de twee die afhaakten nog een paar flessen water achter gelaten was er erg blij mee. Een goede tip zorg dat je een goede wandelstok hebt en laat op de heenweg om de 800 meter een fles met water achter hoef je die alvast niet mee naar boven te slepen.
| Omhoog gaat beter als omlaag |
Trek ook een lange broek aan als je valt ligt je been meteen open komt door de scherpe stenen, sommige dames die ook naar boven gingen hadden handschoenen aan voor hun vingernagels. Als je naar beneden gaat kom je de man met de hamer tegen, ik wel was helemaal kapot moet zulke tochten op mijn leeftijd echt niet meer doen meer dan 5.00 uur nodig gehad om naar beneden te komen. Voor de slaapzaal me uitgekleed werdt omzwermd met vliegende beesten wespen muggen van alles wat vliegd. Daarna gebadderd erg schoon hier allemaal en met de anderen wat gedronken en vast afscheid genomen zij gaan morgen weer terug naar het vliegveld maar ik ga met mijn prive gids morgenochtend de Headhunterstrail doen. Adressen uitgewisseld we sturen foto's naar elkaar via E-Mail.
Ma 19 Oktober Dag 41 Dat ik onderweg ben
5.30 opgestaan gebadderd en aangekleed vergeten in mijn broek te kijken dom dom zaten een paar wespen die me meteen prikten een goed begin, 6.00 uur eten, flessen met water vullen 3 liter water weer, afscheid genomen van de groep en om 7.30 uur vertrekken we over de Headhunters trail
| Hier begint de trail |
een 11,3 kilometer lange tocht door het regenwoud. Na twee uur lopen bereiken we de Monkey brug deze bestaat helemaal uit touw,
daar maakt Andy een paar foto's van mij als ik de rivier over ga, hier nemen we even pauze na de eerste 6 kilometer, onderweg nog een fazant gezien meer beesten niet gezien op de muggen en wespen na die mij erg graag mogen. Hier gingen de Kayan vroeger op oorlogspad om koppen te snellen in Limbang. Ze droegen hun kano's mee van de Melinau naar de Terikanrivier. Mooie tocht door het oerwoud af en toe een omweg moeten maken als er een boom, zijn erg groot 60 meter is niets, over het pad lag Andy vond nog een paar wilde doerian's
,tijdens de pauze hebben we ze opgegeten scheelt weer in gewicht. Na 4 1/4 uur lopen komen we bij het einde van de trail aan, Perikan waar onze longboat al lag.
Had weer veel te veel gewicht in mijn rugzak geloof wel 17 kilo met mijn water voorraad is echt te veel van het goede liep als de gebochelde van de Notre Dame op het laatst was blij dat we er waren, was weer eens kapot. De longboat had een bemanning van twee man een peddelaar die voorin zit en de stuurman, deze brachten ons veilig door de vele stroomversnellingen, deze mannen kennen deze rivier Medalam, als hun broekzak na een 1/2 uur varen maken we lunchpauze bij een Rangerstation erg schoon hier allemaal. Om 13.00 uur gaat het verder de rivier af een hele mooie tocht door het oerwoud, af en toe voel je de stenen van de rivier over de bodem van de boot schuren, nog een visarend gezien en dat was het wel. Om 15.45 komen we bij een Iban longhouse ( Medalam longhouse) aan waar ik logeer bij de Chief hij regeld alle zaken hier
| Hier komen we aan |
| In dit longhouse slapen wij |
| Er is ook een kerkje |
| Longhouse ieder zijn eigen op gang |
| Woning van de chief |
voor meer dan 100 personen, zijn vrouw kookt vanavond voor ons. Na het badderen mocht ik overal rondlopen en foto's maken. Erg gezellig zo'n longhouse eerst kom je op een buitengalerij daarna ga je naar binnen en kom je in een brede overdekte gang die de hele lengte van het longhouse beslaat, hier wordt ook van alles gedaan crea gebabbeld etc. een oudere vrouw zat hier een mand te vlechten bleek de moeder van
de chief te zijn, daarna ging ik naar het gasten verblijf voor de mannen daar lagen al een paar locals, tegen over mij was iemand bezig met zijn middaggebed richting Mekka.
| Mijn slaapplekje |
De Iban's zijn voornamelijk christenen hier was de kerk katholiek, mijn slaapplek in orde gemaakt kreeg een matras en er was ook een muggennet . Ze hebben hier ook stroom telefoon en Tv. Na het avondeten rijst met veel groente en maiskolfen gegeten, erg lekker. Daarna werdt er een avondmarkt gehouden voor de bezoekers er was nog een engelsstel met kinderen uit Miri hij werkte voor Shell. De dames van het creaclubje kwamen hun spulletjes uit stallen wij zaten op de grond toe te kijken tot alles uitgestald was daarna werdt er gekeken of wij wel belangstelling hadden het meeste was allemaal kitch, maar een paar dingetjes gekocht het engels echtpaar ook, keken erg blij dat we wat kochten goed voor het longhouse. Daarna ging het naar bed had een stijfe nek en pijn in mijn rug, goed geslapen.
Di 20 Oktober Dag 42 Dat ik onderweg ben
Ik heb me vanochtend verslapen om 5.30 stond het ontbijt al klaar maar ik werdt eerst om 5.35 uur wakker geloof dat mijn buurman zich ook in de tijd vergist had want hij begon met zijn ochtendgebed nadat ik gebadderd had en mijn rugzak begon in te pakken, dat deed ik maar op de buiten galerij om niet iedereen wakker te maken. Vlug gegeten en op naar de rivier waar de Chief al aan het wachten was om ons per longboat de rivier af te brengen vandaag geen peddelaar in de boeg nodig hier stond het water hoger als gisteren op de bovenloop van de rivier waar we af en toe over de bodem schuurden.
6.15 uur we vertrekken en om 7.15 uur komen we bij onze landingsplaats in Medamit aan waar ons busje staat te wachten. Hele mooie tocht over de rivier door het oerwoud, voor Medamit wordt er weer erg veel gekapt.
| Mijn hotel in Limbang |
In Limbang wordt ik voor mijn hotel afgezet na afscheid genomen te hebben van mijn gids Andy hij gaat terug naar Miri voor de volgende groep. Ik slaap in het Purama hotel, ingecheckt, gebadderd daarna een restaurant opgezocht. S'middags heb ik de stad verkend, dit is weer een stad van 3 x niks, als je op tijd hier aankomt kan je nog de boot van 08.00 uur pakken, zou ik beslist de volgende keer doen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten