Kota Kinabalu - National Park

Zondag 25 Oktober    Dag 47  Dat ik onderweg ben


Om 7.30 rijden we met mijn gids,voor vandaag ( Chris van Tropical Adventure ) naar het National Park. Eerst de stad uit langs de nieuw moskee die ze hier gebouwd hebben erg groot, bezoek ik later in de week wel, gaan we de uitlopers van het gebergte in, richting het park. Na twee uur rijden komen we in het park aan, erg druk vandaag, er is een marathon van 21 kilometer aan de gang de berg op en dan de berg af, je moet er maar zin in hebben, weet nu hoe het pad eruit ziet valt zwaar tegen je moet soms aan touwen naar boven en dat allemaal op een holletje.

De Kota Kinabalu ga ik morgen beklimmen

Vorig jaar heeft een spanjaard hier gewonnen, zijn tijd was 2 uur 42 minuten en 21 seconden., petje af. Dit jaar hebben van de 200 personen het maar 60 gered heb ik gehoord van een zweed die meegedaan heeft, hij zelf heeft het niet gered.

Er komt iemand over de eindstreep

Een Spanjaard deed er 2 uur 44 min en 42 sec. over, ik ga er twee dagen over doen

Maar we mogen vandaag nog niet de berg op we gaan de botanische tuin hier bekijken, je bent er zo in en je bent er zo weer uit momenteel bloeit er niets het regenseizoen is begonnen.

We gaan wel naar de videozaal waar ze een film over de berg, de fauna en het park vertonen ben weer de enigste in de zaal, mooie film wel. Na de film gaat het weer het park uit richting mijn hotel ( Cottage hotel ) waar ik morgen vroeg door een taxi opgehaald wordt. Eerst krijg ik van Chris nog een uitleg over de tocht en wat ik allemaal mee moet nemen, niet veel dus, droge kleding regenjack en wat om de badderen en  een kleine fles water, onderweg kan je je fles weer bij vullen en een stok natuurlijk. Daarna gaat hij weer naar Kota Kinabalu terug. S'middags krijgen we toch een noodweer regen wind enz. lijkt wel de herfst in Nederland, maar meestal heb je dat in de namiddag. Na het avondeten vroeg naar bed.


Maandag 26 Oktober    Dag 48 Dat ik onderweg ben


7.45 uur wordt ik door een taxi opgehaald en 15 min. later sta ik bij de receptie, inchecken overtollige bagage gaat in de opslag ( je hebt hier ook internet ), daarna naar een ander huisje waar een badge wordt aangemaakt met je naam erop en waar je je gids krijgt toegewezen ( mijn gids heet Patrick ), lunchpakket in

De gele route volgen wij omhoog

het restaurant ophalen je krijgt wel 5 etensbonnen voor vandaag en morgen mee, intussen is er voor vervoer gezorgd door de gids. We gaan met een jeep naar ons vertrekpunt over de Kamborongoh Road langs de krachtcentrale , ongeveer 4 kilometer verder, scheelt alweer hoeven we dit stuk  niet te lopen. We stoppen bij de poort Podok Timpohon en hier passeren we het bord met de text Selemat Mendaki ( behouden klim ) om 09.10 uur.

Hier beginnen we

Van Timpohon gate op 1866 meter moeten we naar Laban Rata op 3273 meter, een hoogte verschil van 1407 meter over 6 kilometer, aardige klim dus.

Het eerste stuk gaat naar beneden ipv naar boven, langs een mooie waterval ( Carson Fall ), daarna begint het pad langzaam te stijgen naar de eerste hut op weg naar de top, op 1951 meter. De tweede hut ligt al op een hoogte van 2134 meter, waarna het pad sterk stijgt over een smalle bergkam om vervolgens te dalen in een vochtig bos met veel mossen. Hier staan Low's bekerplanten, genoemd naar Hugh Low,

die de berg als eerste beklom. Ook verder langs het pad staan hutten waar je even kan rusten of je water voorraad bij kan vullen er zijn ook WC's bij elke hut. Op een hoogte van 3273 meter staat het Laban Rate Resthouse. Hier offerden de eerste ontdekkers een jonge witte haan en zeven eieren om de geesten van de berg gunstig te stemmen. Tegenwoordig wordt dit ritueel eens per jaar uitgevoerd. Om 12.10 uur kom ik in de hut aan, volgens de gids (Patrick ) hebben we een goede tijd gemaakt, ik hoef eerst vannacht om 03.00 uur te startten. Hier hebben we gezamelijk ons lunchpakket opgegeten en ik heb de gids en Kelly uit Sidney waar ik de berg mee omhoog liep op een Heineken biertje getrakteerd.

Samen met Kelly uit Australie

Daarna een hete douche genomen, handdoeken kan je bij de receptie krijgen. Ik slaap met 3 personen op een kamer Dorm 8. Na het avondeten om 17.00 uur, vroeg naar bed. Want de wekker staat op 02.00 uur vannacht.

De eetzaal

Dinsdag 27 Oktober             Dag 49 Dat ik onderweg ben

Twee uur opgestaan, wat gegeten en mijn gids opgezocht. Hoofdlamp opgedaan en we gaan om 2.50 uur op pad. Er zijn al heel wat personen op pad het gaat erg langzaam omhoog. Mijn gids en ik zetten even de spurt erin en halen langzaam iedereen in ,op een gegeven ogenblik zijn we de eerste dat loopt stukken gemakkelijker dan voort te sukkelen in een groep.

Van Panar Laban stijgt het pad verder door een ravijn naar de laatste hutten van Sayat-Sayat, waar witte bergorchideeen tussen de rotsen groeien ( hier zie je in het donker natuurlijk niets van ). Hier begint de grote, grijze granietvlakte van het plateau naar de top, hier zijn ook touwen vastgemaakt waar je je aan  omhoog moet trekken en dat allemaal met alleen een hoodlampje aan,  richting Low's Peak,

waar we om 4.50 uur aankomen wij zijn de eerste Patrick en ik, niet slecht voor een AOW'er. Foto's gemaakt en wachten op de zonsopkomst, langzaam komen er steeds meer mensen aan, het wordt nog druk hier op zo'n klein plekje, ga een beetje naar beneden.

Ben op de top van de Kota Kinabalu

Mijn gids Patrick

Zons opkomst hier doe je het voor

Een leuk gezicht al die lampjes die langzaam omhoog komen. Om 5.35 uur heb ik het gezien krijg het koud van mijn zweet en mijn dunne jack ze komen hier boven aan met dikke jack's mutsen en handschoenen aan.

Op de top waren wij

Er komen nog steeds klimmers omhoog

Wij gaan omlaag

Van Laban Rate op 3273 meter ga je naar de Low's Peak op 4095 meter, een hoogte verschil van 822 meter over 2,7 kilometer. Terugtocht is erg mooi veel foto's gemaakt nu zie je eerst wat je s'nachts gepresteerd hebt. Om 7.20 uur zijn we weer terug in Laban Rate eerst maar goed gegeten en daarna gebadderd en een schoon T-shirt aangetrokken.

Hier heb ik geslapen vannacht

Zijn nog moe van het lopen

Om 8.50 uur gaan we weer 6 kilometer omlaag, valt zwaar tegen krijg problemen met mijn knieen, gaat allemaal erg langzaam. Je ziet hier dragers omhoog komen ook vrouwelijke je wilt niet weten wat ze allemaal op hun rug hebben. Alles wat in de hutten gegeten wordt en gedronken, gasflessen lange balken enz. je krijgt er wel bewondering voor en als je weet wat ze ervoor krijgen niet erg veel. Als je je rugzak naar Laban Rate omhoog en weer omlaag laat dragen naar het beginpunt betaal je RM 66.00 voor, omgerekend ongeveer 13 euro en dat voor meer dan 12 kilometer. Kom om 12.25 uur bij het eindpunt aan valt nog mee 30 min. langer als omhoog, dus ongeveer 3 1/2 uur ga liever omhoog als omlaag de hoge treden daar breek ik mijn nek over. Op het laatst begon het nog te regenen ook. Vandaag in het geheel 11,4 kilometer gelopen omhoog en omlaag. Ons vervoer stond al op ons te wachten, in een wip waren we bij de receptie, certifikaat

Mijn Certifikaat

opgehaald samen met mijn gids, die moet het bevestigen dat ik het gehaald heb. Mijn rugzak opgehaald en na afscheid van Patrick genomen te hebben een taxi genomen naar Kota Kinabalu en ingechekt in City Hotel goed hotel mooie kamers met een hele goede badkamer met een regendouche. Eerst maar gebadderd en daarna een tukkie gedaan. s'avonds gegeten en gemaild met het thuisfront.